Sinds vorige week ben ik helaas geblesseerd geraakt aan mijn middelvinger. Diagnose is graad II ruptuur van de A2 pulley in de middelvinger van mijn linkerhand. Het klinkt ingewikkeld maar het is de meest voorkomende blessure bij rots- en sportklimmers. Heel vaak zie je vingers met stukjes tape om de vingers en allemaal met beginnende scheurtjes in de ringbandjes (pulley). Vaak zijn dit blessures die geleidelijk ontstaan als gevolg van langdurige belasting op de vingers.
Makkelijk gezegd loopt er vanuit de onderarm een spier en pees tot aan de vingertop. Die pees heeft de neiging om in een rechte lijn te lopen als in een gespannen boog. Maar de pees wordt in zijn schacht gehouden door de ringbandjes, pulleys. Als deze bandjes overbelast raken dan scheuren ze langzaam in.
Samen met mijn broertje, fysiotherapeut, hebben de volgende aanpak bedacht vanuit de literatuur:
Week 1-2: Helemaal niet klimmen, zoveel mogelijk buigen van de vinger voorkomen. Wel geregeld de vinger strekken om overbodig aanmaak van bindweefsel te voorkomen.
Week 3-6: Langzaamaan weer beginnen met klimmen. Eerst alleen met grote grepen opbouwend tot aan een makkelijk haalbaar niveau. Verder ook regelmatig gebruik maken van de stress- en powerball.
Week 6-12: Niveau verder uitbreiden maar niet op de grens klimmen met grote krachten en belasting. Dat betekent dus weinig boulderen de komende drie maanden.
Geblesseerd raken is altijd erg vervelend en frustrerend. Je kan eenvoudigweg niet de dingen doen die je het liefst doet, keihard klimmen. Het voelt alsof je langs de zijlijn blijft staan. In de tussentijd moet je constructief blijven denken. Wat kan ik wel? Herstellen, spieren trainen, cardio, verzuring etcetera...
