Instructeur in de dop

Afgelopen week heb ik dan eindelijk mijn toegang ontvangen voor de digitale leeromgeving van de klimbond (NKBV); en dan specifiek voor de cursus "Sportkliminstructeur Indoor Toprope". Na deze opleiding kan je als instructeur zelfstandig een indoor toprope sportklimmen verzorgen. Altijd handig om een dergelijk papiertje in bezit te hebben...

Volgende week al de eerste afspraak met mijn leercoach en dan kan alle pret beginnen!

2013 Keep climbing...

Clichématig verschijnen rond deze tijd altijd de haast plichtmatige terugblikken op het oude jaar en verschijnen de nieuwe dromen voor het komende jaar. Welke blogger komt hier dan onderuit?

Het vorige jaar was vooral in het voorjaar veel boulderen en buiten spelen. Helaas moest dat worden bekocht met overbelaste ringbandjes waardoor de rest van het jaar een veel te lage intensiteit van klimmen kende. Dit wordt het beste in beeld gebracht door het vergelijken van de 8a scorecards hier beneden.

Qua boulderen was 2012 een beter jaar dan daarvoor, maar het routeklimmen beleefde dus een terugval door een maandenlang slepende blessure.

Wat brengt 2013? De komende maanden zal in ieder geval bestaan uit het langzaam opbouwen van intensiteit en twee mooie skitripjes. Daarna hopelijk veel, en veel buiten klimmen.

Misschien wordt klimmen wel olympisch...

Keep climbing! 

Weer klimmen met mijn nichtje

Afgelopen week was herfstvakantie en dat betekent tot laat opblijven voor mijn nichtjes. Dat was natuurlijk een mooie mogelijkheid om weer met Janique naar de klimhal te gaan. De vorige keer was haar erg bevallen en laatste weken liet ze weten weer graag te willen klimmen. Maar ze stond er op om dit keer zonder haar ouders te willen...

Fanatiek als ze is liet ze weten vaker op de bel te willen drukken dan de vorige keer. Dat lukte ook door maar liefst 6 keer tot in de nok van de bijna 20 meter hoge klimhal te klimmen. Daarna liet ze haar aandacht vallen op de hoofdwand. De overhang imponeerde haar allerminst en dapper begon ze aan de eerste paar meter. Al snel verzuurd door de overhang moest ze los laten en slingerde ze de vervolgens door de hal heen. Weer terug in de wand geslingerd kwam ze bij het setje aan: "Ome Ron, wat moet ik met die haak doen? Dat jongetje van 4 deed ook zijn touw er door heen." Lichtelijk verbijsterd constateer ik dat zij mijn blog gelezen had.

De avond werd traditioneel afgsloten met Leffe voor de mannen en warme chocomel voor de kleine dame. Het was zeker een geslaagde avond waarin ik me weer verbaasde over de bijdehante opmerkingen, maar ook vooral het speels gemak waarmee ze zich lichtvoetig naar boven beweegt.

Eerste 6B flash!

Veel te moe begon de avond (en eindigde ook zo trouwens). Een 6b projectje in de hoofdwand voor de pauze ging moeizaam en kon niet worden afgerond. Maar na de pauze klom Martin een nieuwe 6b onsight uit. De lijn en bewegingen leken leuk en geïnspireerd besloot ik er in te duiken. En voila, met een beetje genieten en vrijheid in je hoofd klim je zoiets flash uit. Dit was ook meteen de eerste keer dat ik een dergelijke route in ene uitgeklommen heb. Dat beloofd wat voor de vakantie volgende week. Wat "on sight" en "flash" betekent staat hier uitgelegd.

Huidig niveau:

Sportklimmen
Redpoint	6b
Flash	6b
Second Go	6b
Onsight	6a

Martin was gedreven om daarna zijn 6c projectje weer te proberen. Met de nodige motivatie werd hij gestimuleerd naar de eindgreep. Inmiddels is dit al weer zijn derde 6c en de 7a lonkt. Volgende week wordt het spannend of we hetzelfde niveau ook in de rotsen kunnen etaleren. Progressie is mooi als het resultaat is van veel inzet en passie voor je sport.

Deze 6b was het niet maar zal binnenkort ook geslecht worden. Het is wachten tot Rock Steady weer nieuwe schroef foto's plaatst.

4 jaar oude jongen klimt zware overhang

Ongelofelijk knap en leuk om te zien! Even afgezien van de gradatie is het inspirerend te zien hoe behendig hij het touw in clipt en indraait naar de volgende grepen boven hem. Met Chris Sharma als zijn held heeft hij het juiste pad gekozen om zelf ook een legende te worden. Zijn naam... Jamie. Een naam om in de gaten te houden. Ik zal mijn nichtjes vaker naar de klimhal moeten meenemen...

Nieuw klimtalent; mijn nichtje

De zomervakanties zijn begonnen en mijn nichtjes mogen langer opblijven. Dat geeft dus een mooie gelegenheid om Janique te introduceren in het klimmen. Samen met mijn broertje en schoonzus hadden we afgesproken in Bussum. Rock Steady bleek een ware speeltuin te zijn met al die touwen waaraan je kan slingeren. Het blijft altijd afwachten hoe kinderen tegen de hoogte kunnen, maar Janique kende weinig vrees. Het helpt natuurlijk om niet naar beneden te kijken. Als een volleerd klimster zocht ze zorgvuldig de beste grepen uit, zette met precisie haar voeten en klom ze twee keer de volledige 20 meter richting het dak. De alarmbel bovenin werkte als een rode lap op een stier. Als het bovenin zwaar werd dan was de bel een sterke motivatie om door te gaan. Eenmaal verzuurd beneden: "Ik wil nog een keer!" En ze stopt haar handen in mijn pofzak en laad zich op voor een nieuwe poging...

Aan het einde van de avond dronken we nog een Leffe Blond en chocomel. En Janique? Die was in het boulderhok te vinden en kreeg op de koop toe een yoga-les door op haar hoofd te gaan staan.

Beez!

Het was al weer vorig weekend dat we in Beez, België, vroeg vertrokken uit Nederland probeerden we te ontsnappen aan de regenbuien. Helaas trokken die buien ook over de Ardennen tot diep in de middag. Eerst dus maar eens een kop koffie en een petit dejeuner genuttigd in Namur. Wellicht lag het aan de regen, maar de hoofdstad van Wallonië deed ons erg grauw en triest aan. Er zijn daar heel veel grijze mensen, krom geschouderd en zittend op de grond en hun hand ophoudende. Koffie op, markt bezocht en door naar Durnal voor een camping. Tussen de druppels konden we de tentstokken krommen en het zeil spannen.Gelegen op een heuvel stond ons tentje midden in een weiland met prachtig uitzicht over het heuvelachtige landschap van de Ardennen.

Uitzicht vanuit de tent in Durnal met mijn zwarte bolide op de voorgrond.

De rotsen zouden nog niet droog zijn dus verkenden we de klimhal van Namur. En toegegeven, dat is een erg leuke hal met supermooie routes. Alleen jammer dat een aantal grepen helemaal verkleurd waren door pof en schoenzolen. Hier konden we mooi onze energie kwijt en de sessie werd traditioneel afgesloten met een Leffe Blond. Inmiddels was het buiten al weer een poos droog. Omdat de camping 20 minuten rijden was zijn we meteen naar de rotsen vertrokken om daar te rusten. De pitjes en cartouches kwamen te voorschijn en Martin maakte een zeer smakelijke pasta maaltijd.

Eten op de parkeerplaats, typisch gedrag van klimmers 'on the road'.

's Avonds konden we net nog even een paar routes klimmen. Het type klimmen is totaal verschillend dan in Pont-à-Lesse. Hier in Beez zijn er veel meer gaten en ook overhangend. Er is genoeg voor je voeten alleen erg veel uithoudingsvermogen is vereist. Laat dat nou net niet mijn sterkste punt zijn, zeker niet na een sessie klimmen in de hal. Het blijft onwennig om vanuit de hal de rotsen in te duiken. Door de regen waren de rotsen erg zanderig geworden. 

Het massief van Beez en Marche-les-Dames met uitzicht op de Maas.

Ondergetekende geeft de duim voor de afdaling in l'Arête de la Boisson, 4. 

Martin in volle vlucht.

Zondag was het weer compleet omgeslagen en gaf het kwik tien graden meer aan dan de dag ervoor. Ons plan was om een mooie 6a te gaan klimmen. Alleen die begon pas 15 meter boven de grond dus hebben we zowaar een standplaats moeten maken. De passen waren allemaal best luchtig, maar de crux pas zat 3 meter boven een haak. De keuze was om een halve mono te benutten of die te omzeilen via een glibberig glad randje. Dit was voor ons beide te gortig en hebben de afdaling ingezet.


Het was genieten in de zon op de laatste dag. In augustus staat al weer het volgende weekend gepland. Boulderen of rotsklimmen?

Martin in Genesis, 6a.

Eerst even ontspannen voor de terugreis.

Flapper

Na meer dan anderhalve week konden we weer in de touwen hangen. Het was weer druk in de hal dus altijd afwachten of je in je projecten kan begeven. Voor de 6b ging dat niet lukken helaas, maar de 6a+ wel. Had ik daar nog een extra poging voor gehad dan was het wellicht beter afgelopen.

Uiteraard hebben we de boulders gevoeld van de Upload Competition in de bouldertuin. Licht aan, heerlijk temperatuurtje met trui, en de hele tuin voor jezelf. We hebben vooral gewerkt in de dames boulders B1 - Gerrit en B2 - Wolfgang. Martin kreeg het voor elkaar om de eindgreep van B1 - Gerrit vast te houden in het schaarse licht, gewaardeerd als 6b+. Toen ik mijn allerlaatste poging deed in Wolfgang kreeg ik een flapper* toen ik uit de boulder kwam zetten.


Hier klimt 3-voudig Nederlands kampioen boulderen, Vera Zijlstra in B1 - Gerrit van de Upload Competition.

* Flapper - A detached 'flap' of skin on a climbers finger, often caused by sharp rocks.

Eerste 6a Onsight!

Gisteravond, Rock Steady in Bussum was het toneel voor een heerlijk avondje ontspannen klimmen. Was toch een zware avond geweest daarvoor, dus is het altijd de vraag hoe de armen zich houden. Niet geheel onverwachts kwam de leukste prestatie uit een route die niet overhangt.

Wat heet leuk? Drie weken flashte ik voor het eerst een 6a, gisteren was dat voor het eerst on sight, zonder enige voorkennis dus. Niet om op te scheppen, maar om progressie te meten... De route begint eerst op een plaat waar men met delicaat voetenwerk naar boven werkt. Dan volgen een paar passen piazzen, gevolgd door een traverse naar de andere kant van de wand alvorens handig langs een element te moeten piazzen. Eenmaal boven het element was het vooral klimmen door middel van crimping op kleine grepen. Armconditie was nog oké in het bovenste gedeelte, omdat de onderste helft uit vooral veel voetenwerk bestond.

Onderstaand lijstje is nu de huidige stand van zaken. De meeste ruimte lijkt nu te zitten in het redpoint niveau om dat uit te breiden naar 6a+ en 6b. Daar ben ik samen met Martin ook hard mee bezig.

Sportklimmen
Redpoint	6a
Flash	6a
Second Go	6a
Onsight	6a

Martin hecht toch wat minder waarde aan dit soort lijstjes en weet niet precies zijn niveau te schetsen. Stiekem heb ik de laatste weken tóch zijn progressie in de gaten gehouden. Volgens mij kan hij zich meten met het onderstaande.

Sportklimmen
Redpoint	6b
Flash	6b
Second Go	6a+
Onsight	6a

Kan niet wachten om naar buiten gaan en me daar te ontwikkelen. Eerste weekendje is gepland in begin mei en gaat naar Fontainebleau.

6a flash!

De eerste maand van het nieuwe jaar is voorbij en we zijn klimproductief geweest. In januari zijn we maar liefst 6 keer de klimmuur in gedoken. Vergeleken met afgelopen najaar is dat een zwaar verbeterd gemiddelde.

De verhoogde frequentie, de discipline om boven je limiet te klimmen en weerstand te trainen, werkt. Afgelopen maand heeft Martin een 6b uitgeklommen en zelf meldde ik vorige week dat ik eindelijk weer een volwassen 6a had uitgeklommen. En sinds gister kan ik daar een 6a flash aan toevoegen. Weer een teken dat het niveau langzaam stijgt en ook terug te zien is in uitgeklommen routes.

Gister een nieuw 6b project begonnen. Een afwisselende route, slopers, soms hard op de vingers, hoge voetplaatsing, piazzen en een dakje. Leuk om in te werken en het lijkt haalbaar.

Sportklimmen		Bouldering
Redpoint	6a	Redpoint	6b+
Flash	6a	Flash	6a+
Second Go	5c	Second Go	6a
Onsight	5c	Onsight	5c

Klimweekje!

Afgelopen zeven dagen heb ik zowaar 3x in de touwen kunnen hangen. Wat een luxe! En je merkt dat de extra uurtjes zich uitbetalen in betere training en prestaties. Zo klom Martin afgelopen zondag een 6b vrij uit, en ik zelf gister eindelijk een volwassen 6a. Voor de pauze kwam ik er nog hoog in de route uitzetten, maar na Zwitserse Rösti en een half uur pauze was het raak! Ik kende de passen en kon ze vrij soepel aan elkaar linken. Resultaat: voldoening... Het lijkt er dus op dat de extra klimuren, routes boven je niveau klimmen, weerstandstraining en boulderen zich uitbetalen. Nu hebben we een keiharde 6b gekozen als leuk project om in te werken.

Weer klimmen

Afgelopen woensdag hebben we een schaarse vrije avond kunnen benutten voor een klimavond. Dit jaar redden we tot nu toe nog steeds het goede voornemen om 1x per week te klimmen. Het werpt z'n vruchten af. Een toch wel zwaar 5c projectje werd soepeltjes afgerond. Eerst was de klimconditie de beperkende factor maar die verbeterde door het ritme.

Het was superdruk in Bussum. Het is al vaak niet motiverend om nog de terugweg van ons trainingsschema te volgen, maar als het druk is al helemaal niet. Trainingschema is 4 - 5a - 5b - 5c - 6b - 6a - 5c - 5b - 5a. Na de 6a zijn we de relatieve rust van het boulderhok ingedoken. Gewapend met sporttape hadden we een boulder uitgezet die we steeds moelijker maakten door tape'jes weg te halen. Dit resulteerde óf in een heelhook aan de begingreep waar je ondersteboven aan hing, óf in een dyno achteruit in een ander dak. Dat hield vrij snel op... Leffe Blond...

Sweet Sunday

Zondagmiddagen zijn vaak het beste moment om heerlijk te klimmen. Samen met Martin was ik op het oude nest in Bussum. Binnen lukte het maar niet om met een heelhook door een 6b-dak heen te komen. Buiten scheen de zon, bijna 10C en lag een nagenoeg lege bouldertuin. Trui aan en prima condities voor een relaxte bouldersessie. Met lagere temperaturen is er bijna geen pof nodig... Nog een mooie 6a getopt door op een under cling, ingedraaid en dynamisch naar de eindgreep te gaan. Wat levert boulderen een mooie lichaamsbeheersing op.

Héél stiekem hebben we nog een 6c getopt. Niet door de gladde slopers te gebruiken, maar het randje van de sloper. Telt het? Wij vinden van niet... (voelt meteen als een 5-je).

Op naar meer zon en meer boulderen...

Goede voornemens zijn begonnen...

... in Zwolle afgelopen zondag. Voor het eerst in het nieuwe jaar konden we weer in de touwen hangen. Yosemite was de klimhal. Nog nooit geweest, maar het was er lekker rustig en leuk klimmen. Wat heet leuk? Martin flashte een 6b, een mooie route gebouwd in zijn favoriete stijl, crimps.

Binnen foto's maken blijft een drama. Flitsen weerkaatsen op de wanden dichterbij, grote grepen komen in voorgrond, niet flitsen geeft vage onderbelichte foto's en allerlei touwen en pof hangen in de lucht. Iemand een paar goede tips?

De echte dynamiek van het klimmen komt heel moeilijk tot uiting op foto's in de klimhal. Dit was de best gelukte foto. Met een mooi touw er bij...

Klimmen met zuur... en fun

Gisteren gingen Martin en ik naar Nieuwegein om de armen de testen. In de hal van Mountain Network merkten we al snel dat ons vooroordeel over Nieuwegein klopt. Je verzuurt veel sneller in de routes dan bijvoorbeeld in Bussum of Sloterdijk. Ligt het aan de grepen? Het soort routes? Ik weet het niet... Vermaakt hebben we ons wel. Met als leuk slotstuk de spielerei in het boulderhok.

Martin topt een 5+ in het boulderhok waar het pof als verse sneeuw naar beneden dwarrelt

Onder het genot van een Leffe Blond hebben we nog even geneusd in de boekenkast van de klimhal. Daar hebben we in ieder geval leuke ideeën opgedaan voor komende zomer... (Jaja, je moet iets hebben om naar uit te kijken). Op ons verlangslijstje kunnen we toevoegen sportklimmen in Zuid-Frankrijk en alpiene rostklimmen in Bergell. Routes op de Punta Fiamma en de Cassin-route op de Piz Badile spreken tot ieders verbeelding.

Punta Fiamma in Bergell

Eindelijk weer geklommen!

De laatste keer dat ik een greep hebt vast gepakt, mijn voet voorzichtig plaatste op een trede, was meer dan een maand geleden. In Finale Ligure, Italië kon de laatste klimpas gemaakt worden. Daarna was ondergetekende geveld door respectievelijk ontstoken amandelen en daarna de grote teen.

Het duurde wel een eeuwigheid voordat ik in Bussum was door de drukste avondspits ooit. De grote vraag was gister dan ook hoe mijn nagelloze grote teen het zou houden in de krappe 5.10's. Maar met een tape-je er om heen ging het eigenlijk wel prima. Wat minder goed ging was de conditie, pfff... Die armen gingen snel leeg, dus maar vooral een weerstandstraining gedaan om weer snel terug te komen op niveau.

Helaas was ik door mijn slepende teenblessure niet in staat om mijn boulderscore op tijd in te leveren bij Rock Steady. Dit terwijl het mijn beste score ooit was...

6b+ (1x), 6b (2x)
6a+ (1x), 6a (4x)
5c+ (2x), 5c (6x)

Afgelopen 21 november was de laatste kick-off. Slechts één maand kan men ongeveer 25 verse boulders bestijgen. Nu hopen dat de sneeuw weg blijft.

World Cup Lead voor Ramón Julián Puigblanque

Afgelopen weekend was de afsluitende wedstrijd sportklimmen in Kranj, Slovenië. Bij de dames won de oppermachtige Jain Kim uit Zuid-Korea het algemeen klassement. Deze had ze al verzekerd voor dit weekend. Bij de mannen was de titel nog onzeker. Na ja, onzeker, de grote favoriet was Puigblanque uit Spanje. Met de winst van afgelopen weekend bezorgde hij zichzelf de World Cup voor het eerst in zijn carrière.

Ramón Julián Puigblanque "Ramonet", de beste klimmer van afgelopen seizoen.

Onze Jorg Verhoeven presteerde ook uitstekend door een goede finale run te maken. Met een 6e plaats in de finale behaalde hij zijn op-één-na beste seizoensprestatie. Overall werd hij tiende in het wereldbekerklassement.

Jorg Verhoeven in de halve finale

Slovenië was behalve een goed gastland ook goed in klimmen. De dames manifesteerden zich en er eindigden drie Slovenen in de top acht. Bij de mannen haalde één Sloveen de finale.

Maja Vidmar, Slovenië, werd 7e in de finale en 4e in het wereldbekerklassement

On sight, Flash, Redpoint?

In alle klimverslagen lees je dat routes worden geflasht, on sight of redpoint worden volbracht. Je moet erg thuis zijn in de klimjargon om niet in de war te raken. Wat betekenen deze manieren van routeklimmen?

On Sight – Betekent een route in één keer volbrengen zonder enige kennis van de route. Dus je hebt geen voorbeelden voor je die de route hebben geklommen of dat de setjes al ingehangen zijn. Uiteraard levert dit een hoop discussie op als men praat over persoonlijke ethiek. De één vindt dat je niet eens de topobeschrijving mag lezen terwijl de ander daar geen probleem mee heeft. On sight klimmen wordt gezien als de mooiste prestatie van klimmen gezien de onverwachte moeilijkheden die moeten worden opgelost.

Second Go – Oké, je probeerde een route on sight te voltooien, maar je viel al boven de tweede haak uit de crux van de route. Doorklimmen naar boven, route onthouden, rusten en dan de route herhalen. Lukt het nu wel om de route te voltooien, dan heb je een second go te pakken.

Flash – De route in één keer uitklimmen maar met voorkennis. Het kan zijn dat je maat de route al heeft geklommen of dat de passen al ingestudeerd zonder ze geprobeerd te hebben.

Redpoint – Het volbrengen van een route na meerdere pogingen. Bij deze manier van klimmen wordt veelal de maximale gradatie behaald. Het gros van de routes wordt op deze manier uitgeklommen.

Chris Sharma redpoint Dreamcatcher, 9a

Toprope – Indoor is toptope klimmen vrijwel standaard tenzij je aan wedstrijden deelneemt. Voor outdoor is het een manier om een route te oefenen om vervolgens voor redpoint te gaan.

Buiten dat deze toevoegingen aangeven wat voor prestatie het was, daarnaast kan het ook een progressie weergeven. Veelal zwoegen mensen hard in de hal of rots om hun redpoint niveau te verbeteren. Dat kan lang duren en (ogenschijnlijk) geen vooruitgang levert frustraties op. Dus het kan geen kwaad om ook eens in de gaten te houden hoe je de iets eenvoudigere routes uitklimt.

Zodra mijn teen weer heel is kan ik me focussen op onderstaande. Alleen de gradaties in de hal zijn weergegeven omdat het nog wel even duurt voor dat ik naar buiten ga (en dan heb ik nog tijd om te herinneren hoe mijn ticklist er buiten uitziet).

Sportklimmen		Bouldering
Redpoint	6a	Redpoint	6b+
Flash	5c	Flash	6a+
Second Go	5c	Second Go	6a
Onsight	5c	Onsight	5c

Nederlands Kampioenschap Lead 2010

Na afgelopen weekend zijn de Nederlandse kampioenen lead voor dit jaar bekend. Bij de dames prolongeerde Nikki van Bergen haar titel van vorig jaar. Helaas ontbrak Bussum klimster Channah Brandsema vanwege een knieblessure.

Bij de heren maakte Jorg Verhoeven zijn favorietenrol meer dan waar. Na een aantal jaren van afwezigheid etaleerde de in Innsbruck woonachtige Jorg als vanouds zijn klasse. Zie hier een spectaculair filmpje van de finale.