Back to Bleau 2

17 juni was al weer de tweede editie van het boulder evenement Back to Bleau bij klimhal Rock Steady. Deze wedstrijd bestaat uit een eendaagse boulderwedstrijd en een doorlopende competitie. Met een tiende plaats weet ik mij nog net in het linkerrijtje te wurmen. Winnaar van deze dag werd Tim Halussy die ook de doorlopende competitie naar zich toe had getrokken.Ook in de doorlopende competitie wist ik mij te nestelen in de bovenste helft, 14e van de 28.

Tot 1 september kunnen er nog boulders geklommen worden voor de doorlopende competitie, om zodoende een plaats te bemachtigen voor de finalewedstrijd in september.

Nieuw zijn de houten grepen. Je haat ze of je bent er gek op... Hier in een 5+

Boulderen met Pinksteren in Fontainebleau

Met Pinksteren was de weersvoorspelling goed; zeer goed. Met temperaturen tussen 25 en 30 graden bleek het zelfs te warm om heel goed te boulderen. Vier dagen de tijd hadden we om door het sprookjesbos van Fontainebleau te struinen.

Deze keer hadden we een mooi project vantevoren uitgezocht, Le p'tit toit (6b+/6c). Een 21 bewegingen lange boulder die met veel atletische en krachtige passen langs de rand van een blok traverseert, en eindigt met een technische uitklim. De eerste dag hebben we gewend aan de speciale Bleau-stijl in de sector 95.2, daar waar ook ons project in het zand ligt. Beiden kwamen we tot de 15e beweging.

le P'tit Toit (6b+/6c); pas 2

 

Martin in pas 3

pas 4

 

Martin in pas 4

pas 6

Spelen in pas 7

 

Martin in pas 9

Martin in pas 9

pas 10

 

Martin in pas 10

pas 12

pas 15, eindstation 1e sessie

Die dag erna hebben we in twee sessie opgedeeld. Het eerste gedeelte hebben we gespendeerd in sector Le Petit Bois. Daar probeerden we La Pendule (6a) en Big Jim (6c). Die laatste in highball van 6 meter die heel veel ontzag inboezemt, maar er geweldig uitziet.

la Pendule 6a

la Pendule 6a

Martin in Big Jim 6c

's Avonds na zevenen was de zon verdwenen van le P'tit toit en toefden we naar 95.2 om daar het weer verder te proberen. Na twee uur lang werken zijn wel beiden welgeteld 1 pas verder gekomen. Maar dit was wel de een-na-moeilijkste pas. De crux volgt meteen maar die konden we niet meer afmaken.

pas 16, een hele pas winst in 2 uren werken.

de moeilijkst pas voor de crux

Het resultaat na twee dagen boulderen was overbelast vingers, ellebogen, biceps, schouders en hamstring. De laatste dag in Fontainebleau hebben we niet al te veel inspannends meer kunnen doen om blessurevrij te blijven. Zonde dat we het project niet konden aftikken, maar wellicht volgt in juni al snel een herkansing.

onbekende dyno

Boulderen bij Graviton

Na een kleine blog stop (geen blogspot) besloot ik vandaag weer eens in de pen te klimmen. Tussen alle verhuis- en inrichtstress wilde ik graag even berichten over een bijzondere klimhal en ontmoeting met een van de eigenaren.

Morgen moest ik al vroeg in Sittard werken en zou daar in de omgeving overnachten. Daardoor kon ik niet meedoen aan het tweede boulderevenement van Back to Bleau in Amsterdam Centraal. Dit bood de uitstekende gelegenheid om de onlangs geopende boulderhal Graviton in Sittard te bezoeken. Graviton is vernoemd naar, behalve een bekende boulder in Fontainebleau, ook naar het hypothetische deeltje dat de zwaartekracht zou veroorzaken. 

Het oude post sorteercentrum is door de Nederlander Tim van der Sleen en Belg Michel Haerens omgetoverd tot een heus boulderpaleis. Na een zeer moeizaam opstarttraject van vergunningen en geworstel met allerlei wet- en regelgeving heeft dit duo een fraai hal weten neer te zetten. Alle wanden zien er puik uit en zijn ruim opgezet in de hal. Er zijn zelfs nog meer mogelijkheden om uit te breiden. De bar bevindt zich in het midden van de hal en creëert in het centrum een hoop gezelligheid. Het allerbelangrijkste; de routes zijn heel erg mooi en leuk gebouwd. Veel verschillende en fraaie bewegingen worden gevraagd om boulders te toppen. Volgens het bekende circuit principe uit Fontainebleau zijn er circuits vanaf 4 tot boven 7b beschikbaar.

Na etenstijd sijpelde de laatste bezoekers naar buiten en was ik de enige overgebleven klimmer in mijn eigen privé-hal. In de wat stille hal ontspon zich een geanimeerd gesprek met de sympathieke en praatgrage Belg. Het werd wel duidelijk dat de hal tot stand is gekomen met veel inzet en doorzettingsvermogen. Onder het genot van een Leffe Blond en Duvel praatten we aan de bar nog even na over de gedeelde passie; klimmen.

Kortom, deze boulderhal verdiend zeker een bezoekje van elke boulderhal. Wellicht dat het epicentrum van het boulderen, Monk in Eindhoven, nu iets meer geduchte concurrentie kan krijgen uit het zuiden.

Klimmen in zonnig oktober - Arco deel 1

Deze hadden jullie nog tegoed. De tijd vliegt wanneer je druk bezig bent met de alledaagse beslommeringen. Zo kon het gebeuren dat er al een paar weken lang geen post is geplaatst over de lange klimtrip naar Arco. Hierdoor heeft het verslag van oktober enige vertraging gekend.

Begin oktober waren de voorspellingen gunstig voor Arco in Italië. Dus gewapend met zonnebrillen sprongen Martin en ik voor de 1100 kilometer lange tocht naar het Lago di Garda. Toch hing er tegen de noordkant van de Alpen een enorme depressie. Het resultaat was dat we door de sneeuw de grens met Oostenrijk overstaken. Deze keer pakten we een camping in Arco aan de rivier de Sarca in plaats van het nabijgelegen en dure Riva. Wijs geworden door vorige tripjes werd er deze dag niet meer geklommen maar alleen nog een biertje genuttigd in de laatste zonnestralen op het terras.

Castello di Arco, het prominente kasteel torent hoog boven het dorp uit,

 Monte Colodri begrenst de camping in de westelijke horizon.

Castello di Arco ook vanuit de camping goed zichtbaar.

Percolatorkoffie, Italiaanse koffie voor klimmers.

Zondagochtend trokken we geheel ontspannen de klimgordel aan voor de eerste passen van de vakantie. Doel voor deze vakantie was om veel moeilijke meters te maken en 6a/6b te klimmen. De parkeerplaats bij de sector Nago suggereerde dat klimmen erg populair is bij met name Italianen in het weekend. Naast Massone is Nago het bekendste gebied rondom Arco. Op de hellingen van Monte Baldo heeft men een weergaloos uitzicht over het Gardameer. Ondanks de grote keuze aan routes in allerlei gradaties was opwarmen er niet bij, meteen werden we door de drukte gedwongen in een 6a+ te duiken. Toch klimt Martin in zijn tweede poging al Equinox.

 

De crag Nago, na Massone het meest populaire gebied. In elke stijl en op elk niveau valt er genoeg leuks te klimmen.

Nago

Uitzicht vanaf Nago op het Lago di Garda. Vaak is het zeil- en surfweer op het Gardameer.

 Uitzicht vanuit Nago op een andere crag, niet beschreven in onze gids. Aantrekkelijk en mysterieus.

Maandag zou het rustiger moeten zijn en wilden zeker een warming-up doen. Op de weg richting Nago ligt Marmitte dei Giganti, een grote plaat van kalksteen. De routes daar zijn kort en een welkome introductie in het plaatklimmen. Deze sector is vroeger gevormd door een smeltende gletsjer. Nog steeds slijt de zachte kalkrots uit en wordt de grot steeds dieper. Dit levert niet alleen mooie plaatjes op maar ook spectaculaire routes. Zo hebben we minutenlang naar greepjes gezocht in Blacksun 9a+. 's Middags gingen we weer terug naar Nago en klommen we tot de schemering ondermeer de mooie route Supertramp, 5c.

Ik bereid me voor op de warming-up in de platen sector Marmitte dei Giganti.

Opwarmen in een naamloze 4a plaat.

Ook naamloos, maar een zeer luchtige 5b.

Greepjes?

Martin in een naamloze 5b in Marmitte dei Giganti

Na de warming up was het spelen en proberen in Moonwalk, 7a+. Een prachtige krachtige route in grijswitte kalkrots.

Zachte kalkrots, mooi gevormd en uitgesleten door een eeuwen geleden terug getrokken gletsjer en momenteel door regen.

Arco heeft zo'n hoge dichtheid aan mooie klimgebieden dat je geneigd bent om dichtbij te blijven. Op de derde klimdag reden we iets verder stroomopwaarts naar het noorden. Daar ligt het gebied La Gola naast het sprookjesachtig meer Lago di Toblino. Tussen de wijnranken loopt de weg omhoog richting de verscholen kloof die een prachtig uitzicht geven op het meer met kasteel. Deze sector heeft voor iedere stijl iets te bieden. De routes variëren van technische platen tot overhangen en makkelijke routes met grote pockets. Daar vond ik mijn 6a project, Votantonio. De 28 meter lange plaat werkte ik op toprope uit en besloot later weer terug te komen. Daarnaast hebben we nog een paar mooie 5c-platen geklommen.

Achter de wijnranken pronkt de crag La Gola.

Vanuit La Gola heb je een weergaloos uitzicht op het Lago di Toblino.

 Typische plaat van La Gola.

 De sector Pezzent Area bevat zeer leuke, maar ook soms hard gewaardeerde en slecht te lezen routes.

Sprookjesachtig... Lago di Toblino

Rapportage van de laatste drie dagen zullen binnenkort volgen. Daar kan men ondermeer de mogelijke afsluiting van projecten vinden en nachtelijke reddingen uit de rotswand...

Paris, notre ville des arts, lumineux et romance

Na al die tripjes klimmen wordt het ook eens tijd voor afwisseling in de soort reis. Heel even mocht ik dit jaar ruiken aan steden als Barcelona en Parijs. Ik heb hen beloofd op een dag terug te keren...

Zo snel kan het gaan. Tember en ik wilde graag een lang weekend weg. Meer tijd, meer rust dan normaal in de dagelijkse gang van zaken. Je zou het kunnen bestempelen als meer diepgang. Lang waren Dublin en Zaragoza nog in de race als bestemming, maar uiteindelijk gingen we voor Parijs. Vliegen was achteraf  een slecht plan met al die mist van het afgelopen weekend. Het weer in Parijs: strakblauw en zachte temperaturen.

Hup, de auto in en op volle snelheid naar Parijs. Met een laaghangende herfstzon was borden lezen op de Boulevard Périphérique uitdagend en de iPhone heeft ons gered. Het hotel lag op 15 minuten lopen van de Eiffel toren en net voorbij de populaire wijken Montparnasse en Saint-Germain. Bijna alle must-sees waren makkelijk te voet te bereiken dus we hebben ze bijna allemaal kunnen aftikken. We hadden de tijd en dus genoeg mogelijkheden om daarnaast rustig te slenteren en om ons te vergapen en te verbazen.

Gewapend met gidsje en kaart bekijk je de vele prachtige monumentale panden die de stad rijk is, duik je in verrassende restaurantjes in onbekende zijstraten en drink je Beaujolais Primeur, omdat het hoort in november. Romantiek, kunst en verwondering. Ingrediënten voor een heerlijk weekend weg gezeten op een grote roze wolk.

Er zijn teveel leuke, mooie en grappige foto's genomen om te plaatsen. Hier onder zijn de meest relevante geplaatst, overigen staan op Facebook.

Eiffel toren

Hoofdingang Louvre

Mona Lisa vooraf...

... en achteraf.

Illegaal boulderen voor het Louvre

Arc de Triomphe

Champs des Elysees

Tember poseert bij de Seine

Dome des Invalides

Le Penseur van Rodin (de denker)

Notre Dame

Sacre Coeur

Place de la Concorde