Paris, notre ville des arts, lumineux et romance

Na al die tripjes klimmen wordt het ook eens tijd voor afwisseling in de soort reis. Heel even mocht ik dit jaar ruiken aan steden als Barcelona en Parijs. Ik heb hen beloofd op een dag terug te keren...

Zo snel kan het gaan. Tember en ik wilde graag een lang weekend weg. Meer tijd, meer rust dan normaal in de dagelijkse gang van zaken. Je zou het kunnen bestempelen als meer diepgang. Lang waren Dublin en Zaragoza nog in de race als bestemming, maar uiteindelijk gingen we voor Parijs. Vliegen was achteraf  een slecht plan met al die mist van het afgelopen weekend. Het weer in Parijs: strakblauw en zachte temperaturen.

Hup, de auto in en op volle snelheid naar Parijs. Met een laaghangende herfstzon was borden lezen op de Boulevard Périphérique uitdagend en de iPhone heeft ons gered. Het hotel lag op 15 minuten lopen van de Eiffel toren en net voorbij de populaire wijken Montparnasse en Saint-Germain. Bijna alle must-sees waren makkelijk te voet te bereiken dus we hebben ze bijna allemaal kunnen aftikken. We hadden de tijd en dus genoeg mogelijkheden om daarnaast rustig te slenteren en om ons te vergapen en te verbazen.

Gewapend met gidsje en kaart bekijk je de vele prachtige monumentale panden die de stad rijk is, duik je in verrassende restaurantjes in onbekende zijstraten en drink je Beaujolais Primeur, omdat het hoort in november. Romantiek, kunst en verwondering. Ingrediënten voor een heerlijk weekend weg gezeten op een grote roze wolk.

Er zijn teveel leuke, mooie en grappige foto's genomen om te plaatsen. Hier onder zijn de meest relevante geplaatst, overigen staan op Facebook.

Eiffel toren

Hoofdingang Louvre

Mona Lisa vooraf...

... en achteraf.

Illegaal boulderen voor het Louvre

Arc de Triomphe

Champs des Elysees

Tember poseert bij de Seine

Dome des Invalides

Le Penseur van Rodin (de denker)

Notre Dame

Sacre Coeur

Place de la Concorde

Zomaar een dagje naar België

De laatste tijd heeft Martin wat meer tijd in de weekenden. Daardoor kwam hij met het straffe plan om een dagje naar Beez af te reizen in de Ardennen. Het is maar twee-en-half uur rijden en dus eigenlijk helemaal niet zo ver weg. Misschien moeten we niet zo in grenzen denken. Voorspelling was zonnig en met 12 graden nog goed uit te houden. We begonnen al vroeg in de ochtend en het kwik kwam echt niet boven de 5 graden uit. Resultaat was hele stijve, koude en pijnlijke vingers tijdens de warming-up.

De warming-up was veel pittiger dan verwacht. Het gidsje gaf een 4+ aan, maar in vergelijking met Arco van vorige maand was dit al een stuk harder gegradeerd. Dat was dus ontzettend wennen en zette eerlijk gezegd wel de toon voor de rest van de dag. Het was wel aangenamer vertoeven toen de zon eenmaal doorgebroken was. Dit verlichte onze geesten en Martin klom l'Exaltante 6a in zijn tweede poging en ik wist alle passen nog toprope aan elkaar te schakelen. Helaas was er geen tijd en vooral geen ruimte meer voor de prachtige naam Flip Flop Flex, 6c. We komen vast nog snel terug.

Martin tijdens de 'warming' up met muts op

Martin bouwt l'Exaltante om

De rotsen van Beez steken af tegen de herfstkleuren in het laatste avondlicht.

Weer klimmen met mijn nichtje

Afgelopen week was herfstvakantie en dat betekent tot laat opblijven voor mijn nichtjes. Dat was natuurlijk een mooie mogelijkheid om weer met Janique naar de klimhal te gaan. De vorige keer was haar erg bevallen en laatste weken liet ze weten weer graag te willen klimmen. Maar ze stond er op om dit keer zonder haar ouders te willen...

Fanatiek als ze is liet ze weten vaker op de bel te willen drukken dan de vorige keer. Dat lukte ook door maar liefst 6 keer tot in de nok van de bijna 20 meter hoge klimhal te klimmen. Daarna liet ze haar aandacht vallen op de hoofdwand. De overhang imponeerde haar allerminst en dapper begon ze aan de eerste paar meter. Al snel verzuurd door de overhang moest ze los laten en slingerde ze de vervolgens door de hal heen. Weer terug in de wand geslingerd kwam ze bij het setje aan: "Ome Ron, wat moet ik met die haak doen? Dat jongetje van 4 deed ook zijn touw er door heen." Lichtelijk verbijsterd constateer ik dat zij mijn blog gelezen had.

De avond werd traditioneel afgsloten met Leffe voor de mannen en warme chocomel voor de kleine dame. Het was zeker een geslaagde avond waarin ik me weer verbaasde over de bijdehante opmerkingen, maar ook vooral het speels gemak waarmee ze zich lichtvoetig naar boven beweegt.

Zon, rotsen en pijnlijke nagelriempjes...

Net terug uit het Italiaanse Arco tuur ik thuis een beetje in de zon en laat mijn gedachten afdwalen naar afgelopen week. Zes full-time klimdagen in de zon zorgden voor veel plezier, stijve vingers, voldoening en confrontatie met je eigen ego. In ieder geval wordt het weer afkicken en mijmeren over de volgende klimtrip. komende tijd zal ik verslag doen van de projecten, frustraties en nachtelijke reddingen uit de wand van Monte Colodri...

Ron in Gobazio, 6a/6b in de sector Mandria van Nago. Sequentiefoto gemaakt door Martin Heine.

En de bestemming volgende week is... Arco!

De kogel is eindelijk door de spreekwoordelijke kerk. Gedurende de hele week werd het weer in het Franse Orpierre en het Italiaanse Arco met elkaar vergeleken. Uiteindelijk werd Arco de nipte winnaar met net iets meer zon. Helaas wordt het niet zo lekker warm als vorige week, maar dat is voor het klimmen wel weer een voordeel. Het blijft in ieder geval vrijwel droog en met 17-21 graden in het zonnetje is het best aangenaam te noemen. Oh ja, in Nederland gaat het zeker regenen met een dikke 1 als weercijfer voor de maandag...

Weer in Arco voor de komende week.

Arco ligt bij de 'A' van Arco

Arco ligt vlak bij het welbekende en overtoeristische Garda meer. Gelegen tussen oneindig veel rotsgebieden zijn de mogelijkheden om te klimmen onbegrensd. Arco is de baarmoeder van het moderne sportklimmen in Europa en nog steeds in trek bij vele klimmers. Routes zijn er in allerlei gradaties te vinden en men zal zich hier heel lang kunnen vermaken. In de zomer van 2010 kwamen we al eens hier om heerlijk te genieten van het Italiaanse leven en het klimmen. De keuze voor Arco kwam niet alleen door het weer, maar door de hele levendige sfeer die deze streek ademt. Italianen zijn goede klimmers, maar zijn vooral ook levensgenieters. De pizza's, cappucinno's, vino, gelato en pasta's zullen we ons goed laten smaken. Daarmee worden de verleidingen uiteraard ook groter.

Castello d'arco

Vanavond belde Martin mij op dat hij een percolator had gekocht. "Een wat?!" Een percolator is een soort van koffiekan waarin kokend water via een buisje naar boven gaat en via een koffiefilter weer naar beneden. Aldaar vormt zich een heerlijke zwarte drab die zich koffie laat noemen. Wat een kwaliteitsverbetering gaat dit geven aan ons campingleven. Soms zijn Martin's impulsaankopen zo slecht nog niet...

Eerste 6B flash!

Veel te moe begon de avond (en eindigde ook zo trouwens). Een 6b projectje in de hoofdwand voor de pauze ging moeizaam en kon niet worden afgerond. Maar na de pauze klom Martin een nieuwe 6b onsight uit. De lijn en bewegingen leken leuk en geïnspireerd besloot ik er in te duiken. En voila, met een beetje genieten en vrijheid in je hoofd klim je zoiets flash uit. Dit was ook meteen de eerste keer dat ik een dergelijke route in ene uitgeklommen heb. Dat beloofd wat voor de vakantie volgende week. Wat "on sight" en "flash" betekent staat hier uitgelegd.

Huidig niveau:

Sportklimmen
Redpoint	6b
Flash	6b
Second Go	6b
Onsight	6a

Martin was gedreven om daarna zijn 6c projectje weer te proberen. Met de nodige motivatie werd hij gestimuleerd naar de eindgreep. Inmiddels is dit al weer zijn derde 6c en de 7a lonkt. Volgende week wordt het spannend of we hetzelfde niveau ook in de rotsen kunnen etaleren. Progressie is mooi als het resultaat is van veel inzet en passie voor je sport.

Deze 6b was het niet maar zal binnenkort ook geslecht worden. Het is wachten tot Rock Steady weer nieuwe schroef foto's plaatst.

Van -8 tot +25 graden

En dat stond synoniem voor een dagje skiën in Nederland afgelopen weekend. Voor een schijntje konden we optimaal profiteren van Martin's beste secundaire arbeidsvoorwaarden, abonnement op SnowWorld. In voorbereiding op onze skivakantie in december bonden we de lange latten om weer de voorzichtige eerste bochtjes te maken. Deze voorzichtigheid lieten we snel varen omdat de afdaling niet langer dan 15 seconden duurde op de eerste pistes.

Dus de flauwe helling werd al snel ingeruild voor het funpark. Menig schansje werd gepakt, maar de railingen en de meest grote schans werden toch angstvallig gemeden. Toen, onderaan de piste zagen we een bordje met piste 3. Gedreven door nieuwsgierigheid gingen we daar letterlijk het hoekje om. Daar lag een mooie lange en steilere helling te wachten op onze ski's. Daar hebben we ons nog veel afdalingen kunnen permitteren met een veel hogere snelheid. En daar gebeurde het, Martin noteerde zijn eerste crash... 

Jumpstyle

Lange latten af, handschoenen uit, muts af en met een biertje op het terras waar voor ons de dames in bikini beachvolleybal speelden. Hoe groot kan het contrast zijn op deze zeldzame oktoberdag.

Nicky de Leeuw is Nederlands kampioen boulderen

Afgelopen weekend won de in Innsbruck woonachtige Nicky de Leeuw met overmacht het Nederlands kampioenschap boulderen. De 23-jarige wist door alle finale boulders te toppen concurrenten Tim Reuser en Hans Busker voor te blijven. De Leeuw won ook al in 2008 en leek de voornaamste kandidaat door zijn goede wereldbekerprestaties en het wegblijven van aftredend kampioen Casper ten Sijthoff.

Nicky de Leeuw

Bij de dames wist Vera Zijlstra wederom de titel binnen te slepen in een spannend duel met opponente Nikki van Bergen. De laatste plaats op het ereschavot werd bezet door Roelien van de Vrie.

Vera Zijlstra

Een kleine compilatie

4 jaar oude jongen klimt zware overhang

Ongelofelijk knap en leuk om te zien! Even afgezien van de gradatie is het inspirerend te zien hoe behendig hij het touw in clipt en indraait naar de volgende grepen boven hem. Met Chris Sharma als zijn held heeft hij het juiste pad gekozen om zelf ook een legende te worden. Zijn naam... Jamie. Een naam om in de gaten te houden. Ik zal mijn nichtjes vaker naar de klimhal moeten meenemen...

De herfst ontsnappen met zonnige rotsen

Wat doe je als je in de zomer weinig zon hebt gezien en nog veel vakantiedagen over hebt? Juist, een vakantie plannen in de herfst, richting de zon. Half oktober hebben Martin en ik een weekje rotsklimmen gepland. Vakantiedagen zijn goed gekeurd dus de voorpret kan beginnen. Waar zullen we heen moeten gaan? Zuid-Frankrijk, Italië, Spanje of toch Kroatië? Lastig luxeprobleem... Hopelijk kunnen we de vooruitgang op plastic ook overbrengen op de rotsen.

Even de ogen dicht en ik zie mijzelf op een rots geplakt met de zon op kaneelbruin gekleurde huid. Wijntjes, pizza's en cappucino's... Laat de vakantie maar komen!

Falkenstein in Oostenrijk

Ron zwaarbepakt op weg naar de volgende sector bij de Falkenstein.

Massone, bij Arco in Italië

Ondergetekende

Wederom ondergetekende

Martin in de sector Belvedère, nabij het Lago di Garda

Martin

Castello d'Arco